U moet begrijpen dat tijd een betrekkelijk begrip is. Al is de leeftijd van d’Ell-eri bijna niet te bevatten, moet u zich voorstellen dat zijn identiteit niet altijd dezelfde is geweest en dat zijn bestaan op te delen valt. In de periode van dit eerste bezoek stond hij aan het begin van zijn huidige aanwezigheid en was zijn ziel jong. Hij was geheel opgegaan in de spirit van de planeet. De spanning die deze wezens ondergingen in hun belachelijke korte leven was een emotie die hij daarna niet meer in die mate had ervaren. De combinatie van angst voor de dood en de wil om te leven was een tweespalt die hij sindsdien altijd was blijven nastreven, en de mogelijkheid om dit weer te gaan ervaren gaf hem een gevoel van extase.

‘En wat vindt de GOPW ervan dat u mij deze opdracht voorlegt,’ vroeg hij. Hij kon zich niet voorstellen dat de GOPW hun standpunten hadden aangepast aan de wensen van Altero.

‘Zij willen niet dat wij direct ingrijpen, maar zien ook het gevaar dat de ontwikkeling van deze evolutie in gevaar komt als Trukq ongestoord zijn gang kan gaan. En ondanks dat wij geen concreet bewijs hebben voor zijn aanwezigheid, zijn er veel indirecte aanwijzingen dat de natuurlijke gang van zaken op deze planeet wordt verstoord. Daarbij is er ook gekeken naar het eventuele gevaar dat deze evolutie, laten we ze mensen noemen, kan gaan opleveren voor andere planeten. Ze zijn wild deze “mensen”. Ik heb niet eerder zulke extremen gezien als waartoe deze wezens in staat zijn. Hun dierlijke aard is gevormd onder omstandigheden die wij niet hebben gekend en waarbij geweld centraal staat.’

D’Elleri kende de omstandigheden, maar liet zich er niet over uit. Veel van de planeten die hij had bezocht, hadden een veel langere ontwikkelingstijd nodig gehad om een intelligente entiteit te creëren.

Deze langere ontwikkelingstijd heeft als voordeel dat er vaak meerdere wezens zijn die tot wasdom komen, wat dan meestal leidt tot een beter begrip van de wens om ongestoord te leven en te laten leven. De noodzaak om te doden voor voedsel is wel een algemeen ontwikkelingspatroon.

Het verschil in duur zit hem voornamelijk in de hoeveelheid energie die deze planeet opneemt van zijn ster. Die is uitzonderlijk, bijna niet te vatten in het kader van de ontwikkeling tot een bewoonbare planeet. Veel van de oorzaken die hebben geleid tot deze ontwikkeling zijn ontstaan door uitzonderlijke toevalligheden, zoals de aanwezigheid van een vloeibare ijzeren kern die, in combinatie met de snelheid van rotatie, zorgt voor een fluxsysteem dat veel van de schadelijke straling, die andere planeten tot een desolate steenformatie zou hebben gereduceerd, reflecteerde en zodoende tot aanvaardbare proportie wordt teruggeschaald.

Dit neemt niet weg dat de ontwikkeling van het leven op deze planeet, door de fluctuaties en sterkte van de energie van de ster, als het ware met behulp van een turbo wordt opgevoerd. Hij had nog nooit een planeet zo dicht bij zijn ster gezien waar de omstandigheden toch geschikt bleven voor intelligent leven.

D’Elleri deed alsof hij aan het nadenken was en zei lange tijd niets. ‘Ik heb eigenlijk nog steeds geen idee wat u echt van mij wilt. Laat ik beginnen met Olhur: wat kan zij niet wat ik wel zou kunnen?’

‘Om te beginnen weten we niet of de berichten die zij stuurt ook daadwerkelijk van haar zijn. Nadat we de basis op de nabijgelegen maan hebben moeten ontruimen, is de berichtgeving moeilijk en verloopt die met lange tussenpozen. Ook de inhoud is niet echt typerend voor deze agent. Zij is één van de meest betrouwbare werknemers van de staat en haar berichten zijn ronduit revolutionair. De nadruk in deze berichten ligt voornamelijk op haar waarnemingen van de planeet, zonder in te gaan op vragen naar de aanwezigheid van Trukq en andere aanwezige Bruïs van deze zogenaamde “Nieuwe Orde”. We willen graag dat jij gaat uitzoeken waarom we niets meer horen van de andere agenten, of Olhur nog te vertrouwen valt en waar die verdomde Trukq uithangt. Verder gaan we ervan uit dat jij, met je connecties bij de GOPW, meer op deze planeet kunt bereiken dan wij.’

‘Laten we ook niet vergeten dat ik de beste detective ben van het universum,’ zei d’Elleri met een glimlach.

‘Ook  dat,’ gaf Altero toe. Ook al had hij d’Elleri nog nooit ontmoet, zijn reputatie en de naam waren groter dan de man zelf en, zoals hij had begrepen van zijn adviseurs vanuit de DOZ en de GOPW, geheel terecht.

‘Wij bieden u een door uzelf te bepalen beloning voor uw diensten en alle middelen die u nodig denk te hebben voor deze missie.’

‘Ik ben duur, en Veg-hel misschien nog wel duurder,’ gaf d’Elleri cynisch lachend aan, ’maar meestal zijn we het waard. Laten we daar nu ook maar van uitgaan. Ik moet bekennen dat deze opdracht mij aanstaat.’

Normaal gesproken aanvaarde hij nooit direct een opdracht zonder overleg, dus ook nu maakte hij geen aanstalten om deze opdracht definitief te aanvaarden. Op dit moment wilde hij af van deze opgeblazen ijdeltuit en zich beraden met Veg-hel. De opdracht had hij al aanvaard bij de aankondiging dat het om de planeet aarde ging dus dat was geen probleem.

‘Daar maakt u ons en mijzelf buitengewoon blij mee,’ zei Altero dankbaar wat niet karakteristiek was voor zijn gedrag tijdens het onderhoud.

Misschien moet ik mijn mening over deze man herzien, vroeg d’Elleri zich af. In een kort moment had hij een glimp opgevangen van een edelmoedig karakter. Maar hij had eerder ook veel arrogantie en gespeelde zekerheid waargenomen, twee eigenschappen die hij verafschuwde. Het was echter niet bijzonder belangrijk op dit moment. Het verzoek vervulde hem met een opwindend gevoel en hij wilde aan de slag. d’Ell-eri beschikte over zijn eigen vervoer, maar de kosten van een intergalactische reis zijn astronomisch dus wilde hij in eerste instantie dat het vervoer geregeld zou worden.

Het zonnestelsel van de aarde ligt op ongeveer vijfhonderd zestig lichtjaar van het Thugstelsel. Normaal gesproken zou een reis over die afstand met een MixedMo-voortstuwing minimaal een jaar of twee in beslag nemen. Het bleek echter dat er een directere route was berekend door een zeer vooraanstaande wetenschapper van de Bruï.

De lange reistijd was voor d’Ell-eri geen optie en zijn voorkeur ging ernaar uit om gebruik te maken van zijn eigen vervoer. Met de Ö-techniek kon hij de afstand in enkele dagen afleggen. Dit was echter extreem kostbaar en bovendien werd hij van dimensie-reizen altijd wagenziek. Gelukkig bleek dat de directere route in minder dan een maand kon worden afgelegd. Dat was te overzien en gaf d’Ell-eri en Veg-hel de benodigde tijd zich voor te bereiden op hun aanwezigheid op de planeet Aarde.

‘Nog even resumeren, zodat wij goed kunnen analyseren wat jij van ons verwacht. Jij wilt dat wij naar een onderontwikkelde planeet reizen, waar een revolutionaire beweging – geleid door een gevluchte charismatische leider van de Bruï — bezig is de bevolking te beïnvloeden met als doel een galactische omwenteling te initiëren.

De GOPW heeft onofficieel toestemming gegeven dat Veg-hel en ik naar deze planeet reizen, met cart blanche om deze opdracht tot een goed einde te brengen. Dat goede einde houdt in dit geval in dat “mensen” hun evolutie voortzetten, in een normaal tempo, en de ‘Nieuwe Orde’ en Trucq worden geneutraliseerd.’

d’Ell-eri keek Altero onbewogen aan, zonder enige verbazing of zijn gebruikelijke ironische uitdrukking.

Hij bedacht zich dat het handig zou zijn als er meer informatie voorhanden was dan hij tot nu had gekregen. Ergens voelde hij dat Altero niet alles had verteld, maar voor nu interesseerde hem dat niet. Vooral de ontwikkeling van deze mensen maakte hem nieuwsgierig.

In aardse jaren moest het zeker tweeduizend jaar geleden zijn geweest dat hij daar een kijkje had genomen. Er was toen nog vrijwel geen technologie aanwezig, al herinnerde hij zich een gesprek met een man die hem had verteld over vliegende schepen en licht dat verscheen zonder vuur. Hij had nog geprobeerd dit te onderzoeken, maar de man was erg onduidelijk over wat hij precies had gezien en stond bekend als eigenaardig. Het hoefde natuurlijk niets te betekenen, de mensen die hij was tegengekomen, waren op zijn zachtst gezegd behoorlijk onnozel.